गुंजारव

हा माझा भास आहे
की खरोखर गाणारे पक्षी दुर्मिळ झाले आहेत ?
कोणत्या उज्ज्वल पहाटेची ते मूक प्रतीक्षा करत आहेत
भयाण, न संपणाऱ्या रात्रभर ?
ही स्मशानशांतता साक्ष आहे
सर्वदूर पसरलेल्या भीतीची
आणी गिळंकृत झालेल्या वडिलोपार्जित घरट्यांची.

वनरक्षकांनीच हाती घेतल्या आहेत कुऱ्हाडी
वृक्ष धारातीर्थी पडत आहेत; धरा थरथरते आहे
पक्ष्यांच्या गायनाच्या जागी कानी येत आहे
निर्वासितांचे अरण्यरुदन.
खाकीधारी करत आहेत शिकार
आणि तुटून पडत आहेत गिधाडे
घरट्या-घरट्यातील पक्षिणींवर...

कॉम्रेडहो, आनंदोत्सव साजरा करा
मार्क्सचे भाकीत खरे ठरले आहे :
-राज्य क्षीण होत होत नष्ट झाले आहे !




माझ्या The Nests of Nandigram ह्या कवितेचा स्वैर भावानुवाद.